UPDATE MEI 2009
Een aantal maanden geleden zijn zij verhuisd naar een tijdelijk ander onderkomen. Reden: de eigenaar van het vorige huis had andere plannen en de inwoners van Jwala Home werden verzocht te vertrekken.
Dankzij sponsoring heeft de leiding van Jwala een stuk grond kunnen kopen, maar er zijn niet voldoende financiën voor de bouw.
Nu zitten ze tijdelijk weer in een gehuurd onderkomen.
 
Annemieke is met de kinderen van JET een dagje uit geweest en heeft toen met ze gelunched op Jwala Home. Het was heel goed voor de JET-kinderen om te zien dat zij niet de enigen zijn die een handicap hebben. Ze hebben zich altijd minderwaardig gevoeld t.o.v. anderen (zelfs van hun familie) omdat ze een handicap hebben. De ontmoeting met de geestelijk gehandicapte meiden van Jwala Home heeft veel indruk op ze gemaakt.


Jwala Home is een tehuis voor geestelijk gehandicapte meisjes en vrouwen in Pondicherry. Geestelijk gehandicapte meisjes hebben in India geen nut in de maatschappij en worden aan hun lot overgelaten. Hun lot is te worden overvallen, mishandeld of te worden verkracht.
Op Jwala Home wonen dertien meisjes en vrouwen in de leeftijd van 5 tot en met 35 jaar en een bejaarde vrouw van 80 jaar. Naast mevrouw Bhanumathi, de oprichtster van het huis, werken er twee kokkinnen, twee begeleidsters en twee huishoudelijk medewerkers. De meeste van hen wonen in Jwala Home.
Door hulp van de Nederlanders hebben ze nu meer spelmateriaal ( puzzles etc.) en zijn er ook activiteiten opgestart zoals schilderen en kralen knopen.
Omdat er beperkte hulp is, kunnen niet alle vrouwen gelijktijdig gaan wandelen. Daarom worden elke dag een paar vrouwen meegenomen voor een korte wandeling onder toezicht.

Jwala Home krijgt 5.000 roepies (€100,-) per jaar van de regering en is verder afhankelijk van giften van derden.

Binnenkort moet directrice Bhanumathi met de inwoners van Jwala Home het huidige onderkomen verlaten. Gelukkig heeft ze een andere tijdelijke verblijfplaats gevonden. Een tijd geleden heeft ze nieuw land aan kunnen kopen, maar nu is er geen geld om te bouwen. Daarnaast is uiteraard ook eten en kleding nodig voor deze dames en van
€ 100, - per jaar kunnen deze mensen niet rondkomen!